რა გინდათ, შემეშვით, თქვენი გზა იპოვეთ!
ზურგს უკან ჩურჩული ლაჩრების წესია
მელნით კი არა სისხლით ვწერ სტრიქონებს
უბრალო მოკვდავნი,როდესაც მებრძვიან!
და ფინჯან ყავასთან ღერი სიგარეტით,
ვტოვებ დედამიწას, როგორც ცოდვის ბუდეს,
მერე მავანები აღარ მიკარებენ ,
ნიკოტინით არა მათით გავიგუდე...
არ ვცნობ ჩარჩოებს, საზღვრებს და კანონებს ,
მერამდენედ ვაცდენ ცხოვრების გაკვეთილს
რაღა დროს ფიცია, სიტყვები კმაროდეს!
ხელში კი მიჭირავს ამ გულის ნამსხვრევი...
ოდესღაც მტკიოდა ვიღაცის ჭორები,
ღიმილის მიღმა ცრემლები დავმალე
გიხდებათ ცხოვრება-სპექტაკლში როლები,
თქვენ მაინც ვერასდროს დატოვებთ ნაკვალევს!..
ეს შუშის სამყარო ისეც  დგას ყირაზე,
იქცევით მწუხარე სახის რაინდებად,
დაფნის გვირგვინს გავცვლი უბრალო ტყვიაზე,
ცისფერი ანგელოზი თუ წინ წამიძღვება...
უბადრუკ სიცოცხლეს მარტივად დაგითმობთ,
აქაური არ ვარ გზები ამერია,
მიწაზე ყოფნა ადვილი არ იყო
საერთოდ მივდივარ, თქვენი პლანეტიდან!