ჩამავალ ღმერთს ვუმღერი
უმარტივეს ტომტომით,
ცეცხლისა და მზისფერი
სიყვარულის მომდომი

და როგორც ზღვის ნაპირი
ყველასგან ხელუხლები,
თავად ხარ შენაპირი
ქაფისფერი მუხლები,

შენ ხარ უკანასკნელი
ვისაც ვნახავ თვალებით,
ჩემი ბედის მნასკველი–
შენ არ დამემალები

გადავშლე ცხოვრება–
ცარიელი გვერდები
შენა ხარ უპოვრება
შენს გარეშე ვჩერდები,

შენ ხომ იცი რამდენი
გავატერე წამები,
და ფიშონის დამდენი
წამწამად ვეწამები

შენ ხარ ჩემი ხელადა,
ღმერთით სავსე გრაალი,
შენ, ვინც გამაბელადა
დამთრგუნველმა ბაალის,

შენ ვინც მაძლევ ვაებას
და მტანჯავ ტკივილებით,
სადაც გული დაება
და ჰქრიან კივილები,

თავად შენ ხარ წამალი
ყოველგვარი სალმობის,
ანგელოზთა ამალით,
სიყვარულის ალმობით

გთხოვ გვლავაც მიწყალობე
ენ სოფიში ტივტივი,
სად მართალნი გალობენ
იგდრასილის ნივთივით

სად ქალაქობს ტრამალი
და იზრდება ვაზებად,
სად იყივლებს მამალი
ცეცხლისფერ ემბაზებად.