თვითონ პროცესი მიტაცებს წერის
არც ვფიქრობ ვისზე ან რაზე ვწერო
პწკარები პწკარებს, სტროფები სტროფებს
მისდევს, რომ ლექსად შე-მო-მეწეროს

ბევრ გრძნობას იტევს ესე ნაწერი
თუმცა ყველაფერს, ალბათ, ვერც დაწერ
საუკეთესო ჩამონაჭერი მოგონებების ჩვენამდე აღწევს.

აქ მთავარია დროზე მიუხვდე მუზებს
და დახვდე ფურცლით და კალმით
გამოატარო ფაქიზად შენში
ნაწერად იქცეს დღითა თუ ღამით

მერე დრო გავა, ნაწერს გადაშლი
თავს შეგახსენებს ყოფა სულისა
იმ პატარა წამს, იმ გაელვებას
წერის დროს რიტმად ცემას გულისას.