ეს საღამო ახლა
ისე ცოტაა.
სიტყვებია ჩვენში
ისე ცოტანი.
მისისიპთან შენი მინესოტაა,
არაფრის და უშენობის მომტანი.

ჩვენ ვერასდროს დავიბრუნებთ ზაფხულებს.
ვეღარავინ მოგაბრუნებს,
ვერავინ.
დგას წარსული და თვალებს აფახულებს,
როგორც ჩვენი ეზოსერთა ჭერამი.

ახლა ისე შორი არის დროება -
მოლოდინი როცა იყო ჩვენს შორის,
როგორც ჩემი ლექსის ამაოებას
ვერაფერი,
ვერაფერი უშველის.

მისისიპთან შენი მინესოტაა,
არაფრის და უშენობის მომტანი.
ეს საღამო ახლა
ისე ცოტაა.
სიტყვებია ჩვენში
ისე ცოტანი.