ეს ის ბილიკია,ჩვენ რომ უნდა გვევლო,
შარშანდელ ფიფქს გაჰყვა ბავშვური ოცნებაც,
ყველა იმედს ვკარგავ,ნუ დამტოვებ ღმერთო...
ალბათ,შევიშლები ერთხელაც იქნება!..
დავკარგე არა ,,ის“,არამედ გრძნობები,
ცრემლებმა თვალებზე უტიფრად იარა
და მიწას დღითი-დღე მარტივად ვშორდები,
სილურჯე მიტაცებს,სხვა ფერი კი არა!
მე მხოლოდ სანთელთან ჩამომდის ცრემლები,
არ მშველის ეგ შენი ლოცვები მამაო,
მართლა მეშინია,რომ ღმერთს დავშორდები,
ვხედავ ბეწვის ხიდი ნიავზე ქანაობს...
მაგიჟებს ნიღბები,სპექტაკლი,როლები,
წამლებით ვიმშვიდებ ნერვების ქარიშხალს
თქვენ, სხვისი ცხოვრების ტკიპა და მონები,
შეეშვით ჩემი ცოდვების განკითვას!