 | ავტორი: ბექზა ჟანრი: პოეზია 3 მარტი, 2014 |
შინაგანად - ალბათ უფრო... უნაზესი არ ხარ, ჰოდა, მოგიჟო ხარ უფრო, თითქოს, ააქროლა ქარი მარტმა. შინაგანად - ალბათ უფრო... უნაზესი არ ხარ, ჰოდა, ვერც შენიშნონ იქნებ შენში, ამოსული ჩუმად ია: სიღრმეში რომ ხარობს - გულის, სადაც არ ქრის ქარი ოდნავ; მუდამ ერთი მყუდრო კერა - პაწაწინას ნატრობ ნატვრას (სიღრმეში რომ ხარობს - გულის, სადაც არ ქრის ქარი ოდნავ): გსურს, რომ გქონდეს სიმყუდროვე, ყველასათვის თანაც ღია.
როგორიც ხარ ვიცი - ანცი! და ბავშვურად მოთამაშე. გსურს, რაც ყველას - სამყაროში, ოღონდ მართლა შენებურად - როგორიც ხარ ვიცი - ანცი! და ბავშვურად მოთამაშე სულ ყველასთან, სულ ყველასთან! ხარ მარტივით გიჟმაჟური: გულში სისხლად ჩაუდგები და იზრუნებ, რომ არ დაშრე, ვინც პირიქით ჩაიგუბე და ვინც შენს გულს ეენგურა (გულში სისხლად ჩაუდგები და იზრუნებ, რომ არ დაშრე), ასეთი ხარ, ვიცი, ჩემო: გაზაფხულის ცის ნაჟური!
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
| მონაცემები არ არის |
|
| მონაცემები არ არის |
|
|