ესეც ძველი კრებულიდან არის...


წუხელ ისეთი ქარი ქროდა, სული გაგიჟდა.
ლოცვად ავიჭერ ჩემი ფანჯრის ცისფერ მინაზე,
ისეთი წმინდა და უსაზღვრო გაცოცხლდა ფიქრი,
მხოლოდ შენ მსურდი და ღვთიური გრძნობის სინაზე.

იასამნისფერ შენს თვალებში იყო სილურჯე,
მისტერიული გარინდებით ხელად ავიჭერ,
აოტებული სისხლის წყევლა ვერ დავიმუნჯე,
გადამირაზე ცეცხლოვანი გულის კარიბჭე.

მსხვერპლად მიიღე ჩემი ტანი დანამწიფარი,
აკვალთე ქვებზე სისხლიანი ალის მარულა,
გადასერილ სულს ეჭვიანი დამწაფე ქარი
და არ იწამე ჩემი ტანჯვა არცა მალულად.

ღამის თენება გაიცრიცა ქარში ფრიალით,
გარიჟრაჟამდე აწვალებდა ეკლის ბუსუსებს,
და ჩემი ტვინით სავსე თავის ქალის ფიალით
გამოლეშილი ალიონზე მზეს გაესუსე.



1991 წელი.