გრძნობების ბადრაგი

ხანდახან სიმღერა სწყურია გულს,
მაგრამ მას სიჩუმე ბადრაგად თან ახლავს,
გულს სურს რომ ამღერდეს, გონება სდუმს,
არ არის გონება ამ გულის თანახმა.

ნუთუ ტკივილმა, ნუთუ სიკვდილმა,
აჯობა სილაღეს, სიცოცხლე დამარხა,
ნუთუ დაგაბნია უზადო ღიღინმა,
თავს ვეღარ პოულობ, არ იცი სადა ხარ?!

ო! როგორი ბნელი ლაქები დაწოლილან
აქ ტვინის წუმპეში და უქმად გაქონილან...
ადრეულ ჭაღარას გრძნობებიც დაჰყოლილან
სისხლიც კი გაყინულა, ფიქრებიც გამოცვლილან...

ეხ, უსამართლო ცხოვრების სიმრუდევ!
ვერ შესძლო ამ გულმა ტკივილის გამხელა,
შენ ჩუმად ბუტბუტებ- სიჩუმე იგუბებს,
გულის ამონანთხევს სანთელთან სათქმელად.

თითქოს ცა ელავსო და  ირგვლივ შენ ახლოს
არც ფარდათ ეშვება და არც ფონად არა სჩანს,
წარსულის მორევში მომავალს ვეღარ სცნობ...
აზრები გაჩენილან გრძნობების ჯალათად!!!!!!!!

                            თბილისი 1989 წელი.