ოთახი, რომელსაც მაღალი ჭერი აქვს
და მაღალი კედლები,
ოთახი, რომელშიც მე ვეტევი
იატაკიდან ჭერამდე.
ოთახი, სადაც ყელამდე ღელავენ ნივთები
და ინარჩუნებენ მკაცრ სიდინჯეს.
ოთახის პატრონი - ფორიაქა დაუსრულებლობა,
ზეაღსვლა-ჩადაღმართების ჯერვეროსტატი...
ჩემს ამ სახლში მეორედ მოსვლამდე
ისევ მითოლოგიური ოთახი,
კედლებზე გვირილით.
ხმამაღალი კედლების ჩუმი ტირილი
ვერგაცნობიერებული სევდების გამო...
და იატაკიდან ჭერამდე ფეხმძიმედ მდგარი
მელანქოლია.
მე მომწონს ოთახი, რომელსაც თავი ბერწი
ჰგონია...
ამ დროს გვირილები ნაყოფიერდებიან
ჯვარედინი დამტვერვით,
იმიტომაც არიან კედლებზე ამდენი...
ამ ოთახს არ უყვარს კითხვები
უცხო თვალების მზერაში,
მე მიყვარს ოთახი ჩურჩულა ფოტოების
თვალებით სავსე...
08.12.90