ვაშავებ, განვიკითხავ, მიყვარს თუ  ვფორიაქობ,
ყველაფერზე ვფიქრობ...- გარდა ღმერთისა,
"ის" კი, მოთმინებით მომსდევს შორი-ახლო,
გზადაგზა მეფერება...-თავზე ხელს მისვამს.

სიკვდილი?...-
არეალს გასაცდენი,
ჩაკეტილ-ჩარაზული,
ბოქლომით -ვადამდელი,
სიკვდილად გასაღებულ...
ტკივილით შესაღები,
აქედან, იქით...-კარია
გასასვლელი, სადაც
ის გველის... ის' -
"გამცილებელი"...

ვწუწუნებ უმადური: " ცხოვრება მისჯილი მაქვს..."
ყველაფერს ვიხსენებ, გარდა სიკვდილისა.
"ის " კი,  მოთმინებით, სახით სათნოებით,
აქ ხომ მეფერება, თურმე მიცდის იქაც.

ღმერთო მაპატიე!
მაგ შენ სიდიადეს,
თუ ჩემი უბადრუკი გონება ვერა სწვდება,
თვალზე  ცრემლი მომდის,
ისაც  შეუცნობლად და
შემინდე, შემინდეს,
გული გეხვეწება!...