მა, შენი თვალები იმდენად წრფელია, იმდენად მართალი,
სიკეთით სავსეა, თუმც ვიცი ცხოვრებამ სიმკაცრით დაგღალა,
ტანჯვა და ცრემლები ვიცი, რომ შენთვისაც არ არის ახალი,
არც შენი ტკივილი, დარდი და იარა არ არის პატარა.

მა, ხელოვანი ხარ! მადლობ, რომ მომეცი შანსი და შემქმენი,
რომ გადამაქციე შენივე ცხოვრების უმთავრეს ნახატად..
ვერ მოგცემ პირობას, რომ გავიზრდები და ვიქნები "შედევრი",
ვერ მოგცემ პირობას, რომ ლექსებს შენსავით ლამაზად დავხატავ.

მა, უფალს მადლობა წლების წინ შემთხვევით რომ შეხვდი დედაჩემს,
უცხო ქვეყანაში ქართული ცრემლებით მადლობ, რომ მან მშობა,
ყოველდღე გიცდის და ვიცი, რომ უშენოდ დიდი ხნით ვერ გაძლებს..
მადლობ, რომ მაჩუქე თბილი, უდარდელი, ნათელი ბავშვობა.

მა, შენი ხელები ისეთი დიდია, ისეთი უხეში,
იმდენ ნაიარევს, იმდენ მოგონებას და იმდენ წლებს იტევს..
ჰო, ეგოისტი ვარ ! და ადრინდელივით მატარე სულ ხელში,
მყოფნის თავხედობა და არამგონია ვითხოვდე მეტისმეტს.

მა, ისე მიყვარხარ მინდა რომ გითხრა და ჰაერი არ მყოფნის,
დღეს მაინც გავბედე და ჩემი აზრები სულ კალამს მივანდე,
როდესაც ვუყურებ და ვათვალიერებ სურათებს ბავშვობის
იმდენად გგავარ, რომ არ ძალმიძს ნაკლებად მიყვარდე.