ურაკზე შეველ დანაღონები
მოკრეფა მსურდა რითმის კონების
ნათკამ შემრისხა თავმომწონები,
,,ისარი მტყორცნა დასამონები “.
„სრულად მიიღო ყოვლი ღონები“
ლანძღვა,ბლოკი და გესლის კონები,
დაბალი ღობე  ნუ გეგონები,
ვარდი უეკლოდ მოგეწონების?
დავდე ლექსები,სურდათ კექსები,
და გამიბრაზდნენ ბელგრადელები.
ვიპოვე დათვი,ვაჭამე თაფლი,
არ მოეწონა დამედო ვალი.
მისტერ პარკერი,სველი პარკეტი,
დაუცურდა ფეხი, თავში მოხვდა კეტი.
ოდიშის მთავარი,ამალით აქ არი,
ურაკზე გაშალა სამეფო კარავი.
მელნები,ფერები და მელნისფერები,
მითები,რითმები და არამითები...
კოცონი,მწვადები,რა უცებ ვარდები,
რა უცებ ინთები,დღეს გადაიწვები.
იწილო,ბიწილო და კიდევ ციცინო,
საღმოს ყავასთან ურაკზე ვიცინოთ.
წნევები,კაპლები,ოსმა ბინ ლადენი,
რა მინდა აქანე,რა შარში გავები.
მივმართე ადმინს,მგელი და კრავი,
ნიკიზე არ ვამბობ,სხვამ იცნოს თავი.
პირველს და მესამეს შუაა ტერცია,
ხანდახან მიწყრება ტკბილად ლუტეცია.
ამ ლექსის წაშლის იქნება ბრძანება
რა ვუყოთ გოგო ვარ ცოტათი თავნება.