გრილი "ჩაქუხას" ხმაურში,
კალამს ლექსები სწყურია,
მის ხმოვან აურ-ზაურში,
გულში მიხუტებს გურია.

ჩემი მგონია სამყარო,
გავშალო მინდა ორივ ფრთა,
შემოვიფრინო ბახმარო
და მადლიანი გომისმთა...

და თუ ფრთები ვერ მოვირგე,
ციდან თუ ვერ ვენაცვალე,
მაშინ "ფეხშველა" მოვირბენ,
ბახვს, ვაკიჯვარს და ფამფალეთს.

"ადესას" შენახუმრები,
იქით ვუღიმი ძმებო ბედს,
შენობით ვესაუბრები
მწვანეში ჩაფლულ "შემოქმედს".

ლექსს მადლიანი ვამთავრებ,
მკვირცხლი, ხალასი, გულღია,
დარდებს ვაყოლებ ნატანებს,
შავ ზღვასაც კი წაუღია!..