როცა გარეთ, გტოვებენ,
შუაღამისას,
ხის სკამზე ჩამოძინებულს.
როცა სისხლძარღვებში სენა დაგიდის,
და გემში ჩაძირულ სევდას ექაჩება კაპიტანი ყალიონით,
მის კვამლში გახვეულს,
კი ქუჩაში დარჩენილი შენი თავი გებრალება ყველაფერზე მეტად.