მამლის ყივილზე ჩუმად
მიიპარება ღამე,
გაეკიდება ძაღლი,
ცაზე მიმავალ მთვარეს.
გაიზმორება დილა,
სითეთრე მომჭრის თვალებს,
და სათითაოდ აკრეფს
დარჩენილ ვარსკვლავთ ცაზე.
აისვეტება კვამლი,
სულყველა სახლის თავზე
და კარდინალი სახლის
გადმოაბიჯებს კარზე.
ისევ ბავშვურად მიყვარს
ზამთრის გრძელი ღამე
ცა ფიფქად ჩამოსული
და დამალული მთვარე..