სევდისგან დამჭკნარი გვირილა,
ესვენა მოხუცის ხელებზე,
თვალებმა გაბედეს ტირილი,
ძაძები,გვირილა-მერე მზე,

ტიროდნენ მოხუცის სატკივარს,
ამავე მოხუცის თვალებით,
ჰაერს, უგულობა ატყვია,
რადგან მომღიმარი ქალები,

სულაც არ იმჩნევენ ამ ცრემლებს,
აცვიათ ჭრელ-ჭრული კაბები,
კაცებიც ამ ქალებს არჩევენ,
არ უნდათ მოხუცის გაგება,

მოხუცს კი უსულო გვირილა,
მის დამჭკნარ სიყვარულს აგონებს,
გულს უკლავს,მოჰბეზრდა ტირილი...
გვირაბმა ჩაყლაპა ვაგონი

და დარჩა ბაქანთან ზმანება,
მოხუცი,გვირლილა,სინაზე,
ვაგონში ლამაზი ქალები,
ქალღმერთის აჩრდილი მინაზე...