ზიხარ და გართობს უძრაობის აკოლადები,
მშვიდად შესცურე გამწვანებულ სიმსუბუქეში...
გრძნობ, რომ მთიები გათენებას უყურადებენ,
რომ სიმარტოვემ დაივანა მერცხლის ბუდეში.
მაღაროს კართან ჩამომსხდარან ქონდრის კაცები,
შენი თვალების დაღლილობა გასცდა ჰორიზონტს...
შიშველი მეფე-ანარქების ხროვას გაცდები,
რომ მადრიდიდან ლისაბონში გაჰყვე მორისონს,
მერე თითები დაიწყებენ უცნაურ კანკალს,
როგორც ყოველთვის, მიგატოვებს როცა ჰიპნოზი;
მე, რონინივით გადმოგიწერ მაჯებზე ტანკას
და მიგატოვებ, როგორც ბუდას, სანაპიროზე,
სადაც სპილოებს ეზმანებათ ვერცხლის გომური,
სადაც ხეოფსი სარკოფაგთა მღვრიე ბუდეა
და რომ მთვარეა პრელუდია შემოდგომური,
ხოლო კანაფი-სიჩუმეთა ინტერლუდია.
ზიხარ და უსმენ უძრაობის თეთრ აკოლადებს,
მაღაროს კართან ჩამომსხდარან ქონდრის კაცები...
გაჰყევ ქარავანს მადრიდიდან ლისაბონამდე,
შიშველი მეფე-ანარქების ხროვას გაცდები!