ძილს მინდა მივეცე მთვარიან საწოლზე,
ვაკვესებ თვალებს და ირღვევა დუმილი,
ახლა,რომ უეცრად სულ მარტო აღმოვჩნდე,
ნეტავი, ჩემამდე შენ მაინც თუ ივლი...
ბაცია ჰაერი,არადა ორთქლიან
მინაზე დავწერე რაღაცა საშენო,
ხანდახან ფიქრები ერთ გუნდად მოჰქრიან,
დავკარგე სიმშვიდე,რაღა ვქნა, გამჩენო...
გადაწყდა შუაზე, ძაფივით გაბმული
აზრი და სიცოცხლე ბეწვზეღა კიდია,
მითხარი,შენ იქნებ იცოდე რას ვუცდი,
ვხედავ,რომ ერთმანეთს გროშებზე ყიდიან...
ძილს მინდა მივეცე მთვარიან საწოლზე,
ვაკვესებ თვალებს და ირღვევა დუმილი,
ახლა, რომ უეცრად უძლური აღმოვჩნდე,
ნეტავი,ჩემამდე შენ მაინც თუ ივლი...