ყველანი ერთნაირები გავჩნდით ალბათ(მეტ-ნაკლებად).
  ყველანი დედამიწაზე გავიზარდეთ(ასევე მეტ-ნაკლებად).
  მერე ერთმანეთს დავუმეგობრდით-ვიარეთ ჩვენს იდეალებზე და გავყევით მანამ,სანამ ბოლომდე არ ჩავწვდით მის ირეალურობას-ეს ზაფხულია და თანაც ისეთი,ყველაზე გრილი ჩრდილი რომ იცი სადაა და გიხარია ზაფხული.
  ყველაზე დიდი რეალობის მქონე ოცნების ირეალობად გადაქცევა გარკვეულ წლებში ძალიან ძნელია ხანდახან და თითქმის ყველასთვის(მეტ-ნაკლებად).მერე იწყება ხანგრძლივი გამხნევება-ეს ხომ მეგობრობაა.
  გამხნევების სტადიები:
  1.ტრაგედია დამახინჯებით.
  2.ტრაგედია უმეგობრობით.
  3.ტრაგედია ხრწნადობით(თუნდაც სულის)
  და ბოლოს ყველაზე დიდი-
  4.სიცოცხლე,როგორც ტრაგედია.
 
არალოგიკური,მაგრამ მართალი დასკვნა:

არ არსებობენ ყოფილი ნარკომანები(მეტ-ნაკლებად),არსებობენ არანარკომანები ან უბრალოდ ნარკომანები.