ირიბად მიჰყვები საღამოს
ფეხდაფეხ,
ჩვევა გაქვს ასეთი,
რამდენჯერ გაზომე არ გახსოვს,
გაჭრით ვერ გაჭერი,
სათრევი
გაგიხდა ბოლო დროს ფიქრები,
შენს თავთან ჭიდილიც აღარ გსურს,
იღლები,
ერთხელაც იქნება,
რომ შეეხიზნები დასასრულს.

წერტილი შვებაა ხანდახან,
გზას როცა მიჰყვები დანაღმულს...