მწირი მოადგა, კვლავ, ჩემს გალავანს.
მტერი, ჩაცმული, ვით ბაზრის გლახა.
ეუწყა ალბათ, რომ აღარა ვარ
ძველებრ ძუნწი და უგულო, ახლა.

და მეც მივიღე, როგორც სტუმარი,
როგორაც მამამ - უძღები შვილი.
მტერს და მოსისხლეს გავუღე კარი
და მჭამს, მჭამს ახლა, როგორც შალს - ჩრჩილი.

თუმც, არ ღირს თავის კრულვა და წყევლა,
რადგან ღვთისაა სტუმარი ყველა...