სიგარეტივით ნელა ასდის კვამლი ჰორიზონტს
და ბუხრები აქვთ გაჩხერილი პირში ქოხმახებს.
იცი?! დღეები თავის სევდას მაინც მოითხოვს
და დაუხუჭავ თვალებივით ფანჯრებს ოთახებს,
როცა დაწვები და ჩააქრობ სანთელს, რომელმაც
ღამე ვერაფრით გაანათა, ვერ გაცდა კედლებს
და ბნელ ქუჩებში გადახვეწილ ათას გარეწარს,
სიკვდილი ხელის ცეცებით და სისინით ეძებს.
უსაშველოა, საფლავივით დუმილს მოითხოვს,
ზოგჯერ ასეთი გლოვაც ახლავს უბრალო ღამეს.
სიგარეტივით ნელა ასდის კვამლი ჰორიზონტს
და ბუხრები აქვთ გაჩხერილი პირში ქოხმახებს.