ცივა,ვიტკიებ მკერდზე იარას,
სახლში ვზივარ და ვიცვამ შილიფად,
ნეტავ ზამთარმა გადაიაროს,
და არ წაშალოს თოვლმა ბილიკი,

ბილიკი–ცისკენ რომ იმზირება,
ჩემთვის სამყაროს ღია კარია,
ახლა მორჩილად მივსდევ დინებას,
და არაფერი არ მიხარია,

გარდა მაგ შენი–თბილი თვალების,
ეგ თვალებია ჩემი კელია,
შენ ჩემო მზეო,ჩემო თვნებაბავ,
ვიცი, შენსავით არსად მელიან.

ცივა,ქუჩებში მეფობს ზამთარი,
ღამეს გლოვობენ– ხევის ტურები,
მე არსებობას თუ დავამთავრებ,
შენ ნუ იდარდებ, კვლავ გესტურები...