:)

5 :)

555555555

კარგია  5
მოკითხვა  ბატონ  მიხოს  :)

კარგი შაირია:) მოგიკითხეთ,ნინო:)

:)) გაიხარეეეეეეე :))

მართლა კარგი შაირია  ;;) 

:)

ამ ლექსის ადრესატიც ძალიან მიყვარს
და შაირიც მშვენიერია
10

მაგრად ვიხალისე...
ისევ იმ გოდორში ვზივარ მეთქი... -ეს მაგრად მომეწონა...ო. ჭილაძეც ადასტურებს.

წინა კომენტარში ლექსში გაიპარა კორექტურა,რისთვისაც ვიხდი ბოდიშს.
ლექსის დასაწყისი  უნდა იკითხებოდეს ასე''არაშენდელნო ,დავკარგეთ''... შემდგომ,როგორც ტექსტშია.

არჩანდას შენიშვნა:
ნინო, ჩვენ მარტყოფში პატარა სახლი გვაქვს ჩემი სიმამრის დანატოვარი და ის გავმართე ამ ზაფხულს, თორემ მე ვარ გურჯაანის რაიონის სოფელ არაშენდადან.
ანუ -
რო შემეკითხები:
"გურჯნი ავტობუს მაიჰყევ შენაო?"
- ჰოო, მეთქვი! - ან ეგრე გეტყვი და...
ან კიდენა აეგრე:
- არა, კაცოო, გოდრით ჩამამიყვანეს აქა მეთქი!
- და რა უყავი ის გოდორიო? - რომ ჩამეძიები, მოგიგებ:
- ისევ იმ გოდორში ვზივარ მეთქი...

ასეთი პასუხი გამცა  მიხომ,ახლა ჩემი პასუხიც  ნახეთ:
გოგლა ლეონიძის ჰანგზედ/


გურჯაანული გოდ/რ/ება

არჩანდელებო ,დავკარგეთ
ვაჟკაცი აქ დანაბადი!
გაგვტაცეს მარტყოფელებმა,
აჭამეს აღჯანაბადი.

ვა,მეციცრეო,განთქმულო,
გაზრდილო ჩვენის ჯაფითა!
საწნახელიდან გაგვიძვერ,
მანდ ღვინოსა სვამ ჩაფითა.

ხმა მიაწვდინე,უფალო,
ჩვენ მიხოს,ამას გვედრითა.
და დაგვიბრუნე გურჯაანს
გოდრითა ანდა ''ვედრითა''.

აჰა, აგერ თუ არ ჰქონდა მარიამის გა(მო)რჩეულებას მნიშვნელი... :):)

ამაზე "არმურის საფიხვნოში" ვიხალისე
და მივწერე, რო ეს ქალები ისე ყოჩარები არიან, სამსახურიდან დისტანციურით წველიან ძროხებს და შეეშვი, ნუ აწიოკებ-მეთქი:))