მარინა ცვეტაევა
***
უგონობა - და გონება ერთად, სირცხვილი - და ეს ღირსება თან, ყველაფერი - მიდის საფიქრელთან, მეტისმეტად მჭირს და უკვე თავს
ვერ ვერევი. - კატორღული ვნება მრავალგვარი რომ მიხუთავს სულს, ვით ჩემს თმაში ერთურთს ეომება ყველა მასტი* და ჭრელია სულ.
მე ჩურჩული ვიცი სიყვარულის - აჰ, ზეპირად, შეუცდომლად თან! ოცდაორი წელიწადი სრული თავს ვერ ვაღწევ უწყვეტ სევდიდან.
თუმც სახება - ვარდისფერი მაქვს მე და უმანკო. - ვინც რა უნდა თქვას! ვირტუოზთა ვირტუოზმა საქმე კარგად ვიცი - ტყუილების თხზვა.
ჩემს ტყუილში, როგორც ბურთში, მარდად რომ ააგდებ და დაიჭერ მყის, ბებიათა, ჩემს შორ წინაპართა სისხლი ყივის პოლონური მხრის.
ვიტყუები, რადგან ბალახს ვხედავ საფლავებზე და ეს განცდას მგვრის, ვიტყუები, რადგან საფლავს ვხედავ, ქარბუქია და საფლავებს გვის.
ვიოლინოს, ავტოს გამო, ანდა აბრეშუმის, ცეცხლის, რაიმე ტანჯვის გამო, რომ ვინც დღემდე მყავდა, არ ვუყვარდი ქვეყნად მარტო მე!
იმ ტკივილის გამო, რომ მე სარძლო არ ვიყავი და სხვას ერგო ის, ჟესტისა და ლექსის გამო. გავძლო უნდა ისევ ჟესტის, ლექსისთვის.
ყელის ირგვლივ ნაზი ბოას* გამო... როგორ შევძლო ანდა აღარ თქმა, თუკი ასე მომხიბლავად, ამოდ ჟღერს ტყუილის თქმისას ჩემი ხმა.
1915 წლის 3 იანვარი
1915 წლის 3 იანვარი
- - - - - -
*მასტი - ცხოველის ბეწვის შეფერილობა-მოხატულობა *ბოა - ბუმბულის, ბეწვის ან რაიმე ჰაეროვანი ნაქსოვის გრძელი ყელმოსახვევი.
(თარგმანი ნინო დარბაისელისა)
Марина Цветаева
***
Безумье — и благоразумье, Позор — и честь, Все, что наводит на раздумье, Все слишком есть —
Во мне. — Все каторжные страсти Свились в одну! — Так в волосах моих — все масти Ведут войну!
Я знаю весь любовный шепот, — Ах, наизусть! — — Мой двадцатидвухлетний опыт — Сплошная грусть!
Но облик мой — невинно розов, — Что ни скажи! — Я виртуоз из виртуозов В искусстве лжи.
В ней, запускаемой как мячик — Ловимый вновь! — Моих прабабушек-полячек Сказалась кровь.
Лгу оттого, что по кладбищам Трава растет, Лгу оттого, что по кладби́щам Метель метет…
От скрипки — от автомобиля — Шелков, огня… От пытки, что не все любили — Одну меня!
От боли, что не я — невеста У жениха… От жеста и стиха — для жеста И для стиха!
От нежного боа на шее… И как могу Не лгать, — раз голос мой нежнее, — Когда я лгу…
3 января 1915
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
3. კორექტურა გაპარულა მესამე სტროფში: არის ,,ოცდაორი წელიწადია სრული,} უნდა იყოს ,,ოცდაორი წელიწადი სრული", კორექტურა გაპარულა მესამე სტროფში: არის ,,ოცდაორი წელიწადია სრული,} უნდა იყოს ,,ოცდაორი წელიწადი სრული",
2. ჯონათან ძვირფასო, მადლიერი ვარ თქვენი მართებული შენიშვნისათვის. გავითვალისწინე და ვდებ ახალ გამსუბუქებულ ვერსიას, იმედით, რომ გულწრფელ აზრს არც ამჯერად დამიმალავთ.
მარინა ცვეტაევა
***
უგონობა - და გონება ერთად, სირცხვილი - და ეს ღირსება თან, ყველაფერი - მიდის საფიქრელთან, მეტისმეტად მჭირს და უკვე თავს
ვერ ვერევი. - კატორღული ვნება მრავალგვარი რომ მიხუთავს სულს, ვით ჩემს თმაში ერთურთს ეომება ყველა მასტი* და ჭრელია სულ.
მე ჩურჩული ვიცი სიყვარულის - აჰ, ზეპირად, შეუცდომლად თან! ოცდაორი წელიწადია სრული, თავს ვერ ვაღწევ უწყვეტ სევდიდან.
თუმც სახება - ვარდისფერი მაქვს მე და უმანკო. - ვინც რა უნდა თქვას! ვირტუოზთა ვირტუოზმა საქმე კარგად ვიცი - ტყუილების თხზვა.
ამ საქმეში, როგორც ბურთში, მარდად რომ ააგდებ და დაიჭერ მყის, ბებიათა, ჩემს შორ წინაპართა სისხლი ყივის პოლონური მხრის.
ვიტყუები, რადგან ბალახს ვხედავ საფლავებზე და ეს განცდას მგვრის, ვიტყუები, რადგან საფლავს ვხედავ, ქარბუქია და საფლავებს გვის.
ვიოლინოს, ავტოს გამო, ანდა აბრეშუმის, ცეცხლის, რაიმე ტანჯვის გამო, რომ ვინც დღემდე მყავდა, არ ვუყვარდი ქვეყნად მარტო მე!
იმ ტკივილის გამო, რომ მე სარძლო არ ვიყავი და სხვას ერგო ის, ჟესტისა და ლექსის გამო. გავძლო უნდა ისევ ჟესტის, ლექსისთვის.
ყელის ირგვლივ ნაზი ბოას* გამო... როგორ შევძლო ანდა აღარ თქმა, თუკი ასე მომხიბლავად, ამოდ ჟღერს ტყუილის თქმისას ჩემი ხმა.
1915 წლის 3 იანვარი
1915 წლის 3 იანვარი
- - - - - -
*მასტი - ცხოველის ბეწვის შეფერილობა-მოხატულობა *ბოა - ბუმბულის, ბეწვის ან რაიმე ჰაეროვანი ნაქსოვის გრძელი ყელმოსახვევი.
(თარგმანი ნინო დარბაისელისა)
Марина Цветаева
***
Безумье — и благоразумье, Позор — и честь, Все, что наводит на раздумье, Все слишком есть —
Во мне. — Все каторжные страсти Свились в одну! — Так в волосах моих — все масти Ведут войну!
Я знаю весь любовный шепот, — Ах, наизусть! — — Мой двадцатидвухлетний опыт — Сплошная грусть!
Но облик мой — невинно розов, — Что ни скажи! — Я виртуоз из виртуозов В искусстве лжи.
В ней, запускаемой как мячик — Ловимый вновь! — Моих прабабушек-полячек Сказалась кровь.
Лгу оттого, что по кладбищам Трава растет, Лгу оттого, что по кладби́щам Метель метет…
От скрипки — от автомобиля — Шелков, огня… От пытки, что не все любили — Одну меня!
От боли, что не я — невеста У жениха… От жеста и стиха — для жеста И для стиха!
От нежного боа на шее… И как могу Не лгать, — раз голос мой нежнее, — Когда я лгу…
3 января 1915
ჯონათან ძვირფასო, მადლიერი ვარ თქვენი მართებული შენიშვნისათვის. გავითვალისწინე და ვდებ ახალ გამსუბუქებულ ვერსიას, იმედით, რომ გულწრფელ აზრს არც ამჯერად დამიმალავთ.
მარინა ცვეტაევა
***
უგონობა - და გონება ერთად, სირცხვილი - და ეს ღირსება თან, ყველაფერი - მიდის საფიქრელთან, მეტისმეტად მჭირს და უკვე თავს
ვერ ვერევი. - კატორღული ვნება მრავალგვარი რომ მიხუთავს სულს, ვით ჩემს თმაში ერთურთს ეომება ყველა მასტი* და ჭრელია სულ.
მე ჩურჩული ვიცი სიყვარულის - აჰ, ზეპირად, შეუცდომლად თან! ოცდაორი წელიწადია სრული, თავს ვერ ვაღწევ უწყვეტ სევდიდან.
თუმც სახება - ვარდისფერი მაქვს მე და უმანკო. - ვინც რა უნდა თქვას! ვირტუოზთა ვირტუოზმა საქმე კარგად ვიცი - ტყუილების თხზვა.
ამ საქმეში, როგორც ბურთში, მარდად რომ ააგდებ და დაიჭერ მყის, ბებიათა, ჩემს შორ წინაპართა სისხლი ყივის პოლონური მხრის.
ვიტყუები, რადგან ბალახს ვხედავ საფლავებზე და ეს განცდას მგვრის, ვიტყუები, რადგან საფლავს ვხედავ, ქარბუქია და საფლავებს გვის.
ვიოლინოს, ავტოს გამო, ანდა აბრეშუმის, ცეცხლის, რაიმე ტანჯვის გამო, რომ ვინც დღემდე მყავდა, არ ვუყვარდი ქვეყნად მარტო მე!
იმ ტკივილის გამო, რომ მე სარძლო არ ვიყავი და სხვას ერგო ის, ჟესტისა და ლექსის გამო. გავძლო უნდა ისევ ჟესტის, ლექსისთვის.
ყელის ირგვლივ ნაზი ბოას* გამო... როგორ შევძლო ანდა აღარ თქმა, თუკი ასე მომხიბლავად, ამოდ ჟღერს ტყუილის თქმისას ჩემი ხმა.
1915 წლის 3 იანვარი
1915 წლის 3 იანვარი
- - - - - -
*მასტი - ცხოველის ბეწვის შეფერილობა-მოხატულობა *ბოა - ბუმბულის, ბეწვის ან რაიმე ჰაეროვანი ნაქსოვის გრძელი ყელმოსახვევი.
(თარგმანი ნინო დარბაისელისა)
Марина Цветаева
***
Безумье — и благоразумье, Позор — и честь, Все, что наводит на раздумье, Все слишком есть —
Во мне. — Все каторжные страсти Свились в одну! — Так в волосах моих — все масти Ведут войну!
Я знаю весь любовный шепот, — Ах, наизусть! — — Мой двадцатидвухлетний опыт — Сплошная грусть!
Но облик мой — невинно розов, — Что ни скажи! — Я виртуоз из виртуозов В искусстве лжи.
В ней, запускаемой как мячик — Ловимый вновь! — Моих прабабушек-полячек Сказалась кровь.
Лгу оттого, что по кладбищам Трава растет, Лгу оттого, что по кладби́щам Метель метет…
От скрипки — от автомобиля — Шелков, огня… От пытки, что не все любили — Одну меня!
От боли, что не я — невеста У жениха… От жеста и стиха — для жеста И для стиха!
От нежного боа на шее… И как могу Не лгать, — раз голос мой нежнее, — Когда я лгу…
3 января 1915
1. "უგონობას" "უგნურება" ხომ არ აჯობებდა?
ცვეტაევას სხარტი ფრაზები თქვენთან დამძიმებულა :)
"უგონობას" "უგნურება" ხომ არ აჯობებდა?
ცვეტაევას სხარტი ფრაზები თქვენთან დამძიმებულა :)
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|