ჰერი, ჰერი, ჰერი, ჰერი,
მზემ გამოცრა ოქროს ფერი,
აბიბინდა მთა და ველი,
გაიზმორა ტყეში შველი.

ხევი ზამთარს მიაცილებს,
მთიდან მოაქვს ნამქერები,
მდინარენი ისე ქუხან.
თითქოს იყვნენ ჩანჩქერები.

სერზე ცხვარი შეფენილა,
ტკბილად მღერის სალამური,
ძაღლი ფარას დავლურს უვლის,
დილა არის საამური.

ზამთრისაგან დაზაფრული,
გზას მოიკვლევს ნაკადულუ,
ჭალას ია გაიზმორა,
და მხრებს იშლის გაზაფხული.