ვარსკვლავნო ზეცის,
ზეცის ხართ თვალნი.
ღამეში, თქვენს სხივს,
ლაღს ვატყობ ხალისს.

მე, თქვენს ციმციმქვეშ
ვატარე ყრმობა;
ვავრცობდი იმ ეშხს,
თქვენსას რომ მოჰგავს.

ზევიდან ახლაც
დამღიმით ჩვეულ,
როცა ვერც ვმარხავ
ჩემს სვეს – ამ წყეულს.

საფლავს ქვა ადევს,
ჩემსას და ახლაც,
ცად – ამ ვარსკვლავებს
ღიმილი ახლავს.




Աստղերի հետ

Էյ աստղեր, աստղե՜ր,
Երկնքի աչքեր,
Որ այդպես վառ-վառ
Ժըպտում եք պայծառ․
Ժըպտում էիք դուք,
Երբ ես դեռ մանուկ
Աշխույժ ու կայտառ,
Ձեզ նման պայծառ
Թըռվռում էի
Ու ցավ չունեի․․․
Ժըպտում եք այսօր,
Երբ թույլ ու անզոր,
Կորած հույսերիս
Կըսկիծն եմ լալիս․․․
Կըժպտաք նաև
Շիրիմիս վերև․․․

1891

რუსულ ვარიანტსაც დავურთავ

СО ЗВЕЗДАМИ

Звезды, звезды! Вы
Очи синевы.
Ярок средь ночей
Светлый смех лучей.
Под улыбкой звезд
Я ребенком рос;
Я скакал, резвясь,
Как и вы, смеясь.
Так же в вышине
Светите вы мне
В час, когда теперь
Плачу от потерь.
Над моей простой
Гробовой плитой
Так же с синевы
Улыбнетесь вы.