ამას წინათ, ფერად ილუსტრაციაში ვიხილე ის, რასაც ა-ლაბორანტებულის ანუ გა-თანამდებობისპირებულის სახეცვლილება ჰქვია...
ესალმები-გესალმება, მაგრამ მისი მზერა სადღაც შენს იქით, ჰორიზონტზე გამოჩენილი უფრო "მაღლისკენაა" მიპყრობილი, შენ კი მის ფოკუსში კარგად ვერ სწორდები, მის თვალში პატარას წაიქინქლავებ და იმიტომ!!! ელაპარაკები-გელაპარაკება, მაგრამ მისი ხმაც, ინტონაციაც და სახეზე ბღენძიც გაგრძნობნებს, რომ შენთან წამნახევრიანი ურთიერთობის ლიმიტი ამოეწურა და თუ თავმოყვარე ხარ, უნდა გაეცალო, თან უკანსვლით და ნარნარად...(რა იცი, რა ხდება-ს ამბავში)
  ოო, ეს "ატსუტსვუიუშჩი" მზერა, როგორი კარგი შტრიხია "პაივცემულის" პორტრეტისათვის მოცემულ დროს, მოცემულ ვითარებაში,
მაგრამ, საკმარისია, ჩამოალაბორანტონ, რომ ფოკუსიც უსწორდება, ინტონაციაც და მსწრაფლ და უმალ უბრუნდება ჩვეულებრივი მოკვდავის გამომეტყველება, სალამში შესაძლოა, თავაზიც გამოერიოს...
  როგორც ჩემმა დაკვირვებამ ცხადყო, სკამის "სიმაღლე" პირდაპირ და უშუალოდ განაცდევინებს მეტა-მორფ-ოზას მასზე მჯდომს !!! მაგ "მორფ-ოზის" ზემოქმედება რომ გაივლის, მერე რა ეშველება უსკამობის "ლომკას"?
  არა, რა, ძნელია წამონომახო ქუდის ტარება, თვალებზე ჩამოფხატვა იცის-ო, ამბობენ...
  უფრო საინტერესო ამ თანამდებობის პირთა სკამის ფეხთან ატუზული "სასტავია", მკერდით რომ იცავენ წინა რიგებს სკამის მეოთხე ფეხთან, მასზე მჯდომის დედაც, ჯეკ, მთავარია, თვალში ისე ჩაუვარდე, რომ ხელი არ ამოისვას და იქნებ, გვერდშიც მოგისვას, ერთი-ორი ზომით დაბალ სკამზე...
  ზოგჯერ როგორ გინდა, მიხვიდე, ეს "კაცსკამა" ერთი მაგრად შეაჯანჯღარო და უთხრა,- რა მოგივიდა, ბიჭო, ბავშვობიდან მაინც არ გიცნობდე, რაო, რას გეუბნება შენი IQ, "ნკვიანი ხარ ჭამეტანიო"? რატომ აგივარდა თავში ის, რაც დროებითია (ისევე, როგორც ჩვენი ცხოვრება...), კიბის ზედა საფეხურზე რატომ დაგავიწყდა, რომ მაგ კიბემ დაგორებაც იცის და მაგ პატივ-საცემო-ბიდან, მხოლოდ საცემი დარჩები!!!
  თურმე, რა ძნელია ადამიანობა 21 საუკუნეში, ისიც აქ, ამდენ საკეისროთი ძლივს ამოგდებულ "კეისრებში" ...
  ერთი სიბრძნე გვასწავლის, -როცა მზეში დგახარ, კარგად გხედავენ, როცა ჩრდილში ხარ, კარგად ხედავო!!! ჰოდა, რა კარგია ჩრდილში ყოფნა ამდენი "მზედარტყმულის" ფონზე!!!