შენი მზერა და... ეგ თვალები ისე თბილია, მთელმა ცხოვრებამ ახლაც თვალწინ გადამიარა, მთელს პოეზიას შემოგწირავს ვინმე პოეტი, თუკი ერთ დილას, სადმე შეგხვდა და ჩაგიარა ! შენი მზერა და... ეგ თვალები ისე თბილია, მილიონ ვარდსაც შენს სახლის წინ, დღესვე დავყრიდი, მე მახსენდება ყველაფერი რაც განმიცდია, და იმ წერილებს არ მეგონა თუ გადაყრიდი ! შენი მზერა და... ეგ თვალები ისე თბილია, გზადაგზა ვივლი, შემოგწირავ კვლავაც დითირამბს, რა ვუყოთ მერე ? - სამყაროა ასე შექმნილი ! ჯვრისწერის ღამე... ახლა უკვე აღარც გინდივარ ! ლექსების გარდა, ვეღარაფერს, ვეღარსად ვტოვებ, ასეთი არის, ჩემო კარგო, პოეტის განცდა, მადლობას გიხდი, რომ ვცხოვრობდით ასე და მერე... მერე ლიანდაგს, მატარებლის კვალიღა დარჩა !
