ძვლებს ხორცი ფარავს და მასში დებენ გონებას ზოგჯერ კი სულსაც კი. და ქალები კედელს მიამსხვრევენ ხოლმე ლარნაკებს მამაკაცები კი სვამენ ზომაზე მეტს და ვერავინ პოულობს იმას რასაც ეძებს. მაგრამ საწოლში შეძვრომისას და გამოძვრომისას ისინი მაინც აგრძელებენ ძებნას. ძვლებს ხორცი ფარავს და ხორცი ეძებს რაღაცას რაც ხორცზე მეტია. მაგრამ პოვნის არანაირი შანსი არ არსებობს რადგან ჩვენ ყველანი საერთო ბედის ხაფანგში ვართ გაბმულნი და ვერავინ პოულობს იმას რასაც ეძებს ივსება ქალაქის ნაგავსაყრელები ივსება საგიჟეები ივსება საავადმყოფოები ივსება სასაფლაოები სხვა კი არაფერი ივსება
the flesh covers the bone and they put a mind in there and sometimes a soul, and the women break vases against the walls and the men drink too much and nobody finds the one but keep looking crawling in and out of beds. flesh covers the bone and the flesh searches for more than flesh.
there's no chance at all: we are all trapped by a singular fate.
nobody ever finds the one.
the city dumps fill the junkyards fill the madhouses fill the hospitals fill the graveyards fill
