მოდიოდი ჩემსკენ, მაგრამ მე ვერ ვგრძნობდი შენს სიახლოვეს.
შენ კი, ეჭვიანობის საბაბს გაძლევდა  ჩვენს შორის არსებული ყოველი სანტიმეტრი....
ვიყავი ბედნიერი შენთან ერთად, მაგრამ უბედურება არ მოუტანია უშენობას.
მე მეშინოდა ჩამეკიდა შენთვის ხელი, რადგან ვიცოდი შეგაკრთობდა მათი სიცივე.
მე მეშინოდა ჩამეხედა შენთვის თვალებში, რადგან მათ მიღმა ვერ დაინახავდი იმ სიყვარულსა და სითბოს, რომელსაც  შენი თვალები ასე დაუფარავად ასხივებდნენ...

. . .
შენ აღარ მოდიოდი ჩემსკენ.
მე მოგყვებოდი კვალდაკვალ  და ვოცნებობდი,  ერთხელ მაინც გამოგეხედა უკან,
მაგრამ შენ არ გამოგიხედავს,
რადგან გეშინოდა არ დაგენახა ჩემი სიყვარულიანი თვალები.

...
დავიგვიანე.