ბედით, თუ ყოფით, თუ ეშმაკით ივსება
გზა, სივრცის დარაჯად ორთავა ქოფაკი -
და არა ქიმერა! - ცხადია ისედაც,
ყველაფერს ერთბაშად ამიტომ მოვაკლდი.

და თითქოს მზადა აქვს რუქაზე მარშრუტი:
მის ნებას, ვაი რომ ვეღარსად წაუვალ..
ასეა - ყველაფერს ერთბაშად დავუფრთხი
და ყოფა აიკლო მტკნარი ტბის ხმაურმა.

გული, თუ სული, თუ გონება - გაწყალდა,
ირგვლივ კი სიბნელე ეხვევა ჰორიზონტს.
მივყავარ ყველაფერს აქ ყოფნის გადაღმა,
ძალით, თუ ნებით, თუ სვე როგრც მოითხოვს.