ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

რა ჯანდაბათ დაგვიწესე საზღვრები
ან მიწა ან მამული ვის რა ყელში გაჩრია
შენ ენაზე მეუფე მხლოდ შენვე ანძრევდი
და აჩენდი იმედებს ვითომ კარგი რამეა...

სამშობლოსთვის სიკვდილი, ჩაგვინერგე ვითომდა
გმირი მხლოდ ცოტაა, დედები კი ამაყი
შენ ვის საძინებელში, ვის აკვანში ყოფილხარ
რომ გეაზრა რა არის ახალგაზრდის სიკვდილი.

სიკვდილის წინ იმედი სიცოცხლისა გქონდა და
ამიტომაც დაირჭე ხელის გულზე ლურსმები
თორემ რისი გოლგოთა ან რა ჯვარზე გაკვრააა
ჯარისკაცის დედისთვის განწირულზე წერილი.

იქნებ ერთხელ გეზრუნა რომელიმე მშობლისთვის
ან საფლავზე მტირალი თოთო ბავშვით მჯდომარე
ქვრივის, გულის მოლბობა ან დედისთვის ბოდიში
რომ სამშობლოდ გვიწესებ ჩვენ და მტრებასაც იმავე

მიწას, სადაც მარხავენ სიკვდილის წინ კაცები
ცოლის თავშალს ან თუნდაც შვილის სურათს პასპორტის.
იქნებ ერთხელ მიაგნო და უბრძანო ქარიშხალს
საძინებლის რაფაზე დააბრუნოს თავშალი,

თუმცა, შენ სიცოცხლისთვის ომი ისე გჭირდება
როგორც ქვეყნის მმართველებს ჰალსტუხი და მანტია,
თორემ სადღაც სოფელში გაშოტილი ვაჟკაცის
ცოლი შვილი მშობლები ვის რა ყელში გაჩრია.

ამიტომაც ღირსნი ვართ ვიწვეთ ასე უაზროთ
უამინდო სივრცეში სადაც ბევრნი ვმარხივართ
თორემ თქვენ ჰა იმსჯელეთ რეზიდენციებიდან
ჩვენი მახსოვრობისთვის მონუმენტის დადგმაზე.