ხშირად მეგონა თავი "მე"-ზე  უფრო ჭკვიანი,
აღარ ვარ ჩუმად რადგან შენთან დავზავდი ნერვებს
სიამოვნებით ვიქნებოდი "ადამი-ანი"
რომ ევასავით ყოველღამე მითვლიდე ნეკნებს !.

ვბრაზდები შენზე და თან მერე როგორ ვბრაზდები,
ჩემი ნეკნები რაც მოგყიდე გრჩება ნისიად !
შენს მერე გზა და გზა ვაზნებივით დაყრილი აზრები
და ლექსის წერა შემრჩა ისევ მთავარ მისიად.

ზღვასავით ვღელავ, რადგან მლეწავს შტორმი და ქარი
ჩემში "კიდობნის ინჟინერი" ნოეც იღვიძებს !
შენ ჩემი სულის ბეთჰოვენი იყავი ანი,
რა დამავიწყებს შენს ბავშვურ ხტუნვას, ბავშვურ სიცილებს.

ახლიდან ვიბადები შენ როცა მეხები
ზეცაში ? რადმენიც ენებოთ იხუმრონ !
მიადგი ახლოს ერთმანეთს ფეხები,
რომ მიწა დაბრმავდეს და ვეღარ გიყუროს.

არ ვიცი როდის მერე გახდა ქარი ზოგადი,
ჩემს აფრებს ვკითხოთ, გამახსენდა მათ არ ჰყავთ ნავი !
ამინდი მარტის შენზე უფრო გამოცნობადი
არის და შენ კი ვინ გაგიგებს არ ვიცი ანი.

ვინ თქვა რომ მხოლოდ უწყლობა და მზე ახმობს ფესვებს,
რომ სტუმრად მხოლოდ ავადმყოფთან მიდის მნახველი,
შენამდე და შენს მერე დაწერილ ლექსებს
ერთი საერთო შერჩათ მხოლოდ : შენი სახელი !.

ხოდა ბოიკოტი ყველა ნათქვამ სიტყვას !
შენ ჩემს "მეებზე" ერთი სუნთქვით უფრო წინახარ,
და მე დღეს მიხვდი რაც კი შენთვის ოდესმე მითქვამს,
ყველაზე მართალი იყო ის რომ მე შენ მიყვარხარ.

დღეს ღამ-ღამობით მთვარესავით მიწევს წრიალი,
ათასი ფრთებ დახეული აზრი მაქვს თავში
და თუ ოდესმე კიდევ გავხდი "ადამი-ანი"
ცალ ნეკნს ბიბლიის წიგნიდანაც მაშინვე წავშლი !.