"კვანტი" ერქვა ბაბუს ცხენს. საღამოს მოადგებოდა ჭიშკარს და დაიჭიხვინებდა. თვითონ აღებდა ეზოს კარებს ენით და თავისი ადგილიც იცოდა. მსგავსად მოწესრიგებულ ცხენს ვერ ნახავდით სოფელში. გავიხსენებ : მეზობელმა ცოლი მოიყვანა, ბაბუ ცოტა ნასვამი იყო სახლში და გაიგო თუ თუ არა ეს ამბავი, მოახტა თავის კვანტის და ცხემზე ამხედრებული აუყვა კიბეებს მეორე სართულამდე. არც გადმოსულა. გამოცალა ყანწი. მოატრიალა მერე და აივნის მოაჯირს გადაევლო, კიბეებს კი აღარ დაუყვა !
ჩვენი სოფელი რომ აიღეს, თანასოფლელი აფხაზები ცხენს დაეძებდნენ თურმე. ყველამ იცოდა რომ, ბაბუს მოვერცხლილი უნაგირი და მოვერცხლილი ტეტე ჰქონდა. არ ვიცით, სიკვდილამდე სად გადამალა, მაგრამ მთელი სახლი გადაუთხრიათ აფხაზებს და ვერ უპოვიათ კია !!!
რამდენიმე დღის მერე თვითონ გამოჩნდაო სოფელში კვანტი.ბაბუ უკვე წამებით ჰყავდათ მოკლული. სახლში შევიდაო, გვიყვებოდა ომს გადარჩენილი მეზობელი. შემოუვლია ეზო და ისევ ჭიშკართან დამდგარა ფრუტუნითა და ჭიხვინით. აფხაზი მეზობელი გვყავდა, ტიკვა ერქვა. უმალ გაჩნდაო ცხენთან. გასძალიანებია თავიდან ცხოველი, მაგრამ მერე ბედს დამორჩილებული გაჰყოლია ახალ პატრონს.
აქედან იკარგება კვანტის კვალი! კაცმა არ იცის ,რა ბედი ეწია...