ნათია :)

ლამაზია)

ანანე :)

პირველი ნაწილი განსაკუთრებით შემოდგომაა, ხასიათში მიდის ზუსტად.

<3
მელ, შემოდგომებს ვითვლით ჩვენ,
გვწამს, უკვდავია იმედი,
მე მდუმარებას ვითვისებ
და სიგიჟემდე მივედი.

შენ სიზმრებს ცხადად ხედავ, მელ,
შავ-თეთრ კადრებად ინახავ,
მელ, სიმშვიდეებს ვხატავ მე
და სულ გამომდის წყლის ნაყვა.

ჩვენ გაზაფხულებს ვუცდით, მელ,
და ხელისგულზე  ვკვალავთ გზებს,
მე ყველა სუნთქვა ვითმინე,
რაც კი ყვებოდა ღალატზე.

დღეს არაფერი არ მაქვს, მელ,
რაც უსასრულო მეგონა,
ეს უმზეობა გაგანდე
შენ, როგორც სულის მეგობარს.

მელ, მითხარი, რომ ხედავ მზეს....

"ლოდინი გიგრძელდება 
და ფიქრობ, სხვა რა გზა გაქვს,
და დარდობ, ყველაფერი, 
დროდადრო, როგორ ცვდება..."

ძალიან მაგარი გოგო ხარ შენ. .
შორიდან ხომ მიყვარდი და ახლოდან უფრო ♡
თეეა. .

მე კიდევ, პირველივე წაკითხვის შემდეგ დავდე აქ ეს ლექსი :)) უხდება, ჰო... გმადლობ.

https://www.youtube.com/watch?v=omhHQ2mVWXU&index=2&list=RDl_cuyjXHB7Q

პირველივე კომპოზიციის ფონზე წავიკითხე, "მამკლა" :)))

ძალიან ემოციური და კარგი ლექსია. ყოჩაღ!

მერაბ :*

კარგი ხარ თეა, როგორც ყოველთვის.

გაიხარეთ, მადლობა.

სევდიანი და მშვენიერი.