ერიდეთ თავს მგელისასა!გვაუწყებს ავთა.
კითხულობს სპარსი,მოვაო იგი,მიდამო ჰირკანთა.
ქრისტეს მხედარი სწორუპოვარი,მძლეველი ჟამთა
ასე დიადი,განთიადი,ჯერ არ უნახავს თვალთა.

მეფეთა მეფე,მფარველი ვაზის,დარაჯი მთათა.
ურჩი ვით გურჯი,ხურჯინი სავსე,მწიფე ბარაქა
სამ მშობლის შვილი,მგელ-ლომი ჯინი,სული მამათა
ივერთა გმირი,ხმა რკენა რკინის,მუსრი ვერანთა

ალგეთს ლეკვების,ცეკვა მხედრული,ეუწყა სხვათაც
მთვარე მთავრული,მზერა ნუსხური,იარებს შთანთქავს.
არ გირჩევთ არა!მათ ძვლებს,რადა ხრავთ? მოგწვდებათ ძაღლთა.
აღსდგება კვლავაც,წესრიგი მართლად,დაჯდება ტახტად.

ერიდეთ თავს მგელისასა! მე მითქვამს,ამ წამს