შენი მოყვანილი პეპლები,
აწი,უკვე ყვავიან,მკვდრები მიწაზედ
რომ ჩამჩურჩულე,შენი ფიქრები
და გამაქანე უსაშველო, უკიდეგანო გზაზედ

შენი მოყვანილი პეპლები,
აწი,უკვე ყვავიან მკვდრები მიწაზედ მარად.....

სიცოცხლის ხაზი,როგორც ნამგალი,
გამიმრუდდა და წელში მომეხარა
წაიღე,ჩვენ რომ გვენთო იმ დიდი კოცონის ალი,
დრომ ჩემი სხეული ამ საზიზღარ საათებში ერთხელაც კი არ გაახარა

შენი მოყვანილი პეპლები,
აწი, უკვე ყვავიან მკვდრები მიწაზედ მარად.....

სამგზის გიწამე და სამგზის გადაგიყვარე,
ყველგან დაგეძებდი მიუტევებელს, სხვას,
იმდღეს ვწყევლიდი,შენ ყავისფერ თვალებში რომ ჩავვარდი,
ალბათ ასეთი ბედის ანგელოზი მყავს,

შენი მოყვანილი პეპლები,
აწი, უკვე ყვავიან მკვდრები მიწაზედ მარად.....

მინდა გიხილო,უკანასკნელ წამს რომ დაითვლის ჩემი სიცოცხლე,
თმა ყურსუკან გადაგიწიო და ვიფიქრო რომ ტყუილად არ ვიცოცხლე

შენი მოყვანილი პეპლები,
აწი,უკვე ყვავიან მკვდრები მიწაზედ მარად.....
წითელი,ყვითელიც,შავიც და თეთრიც
ხანდახან,აზელილი, ერთმანეთში, ჭრელიც რომ დაერთვის

ვხედავ ჩემს ბოლოს და ხმა აღარ ისმის.