იდუმალ ფიქრებს
ყრიდნენ ხიდიდან
და
ხიდი იდგა, ირგვლივ
სიჩუმე იწვა.
წვდა გოლ-გოგმანებით
გოლიათი იათნის თითებს
და
მიწას მო-ცა-წყდა, ველად გაიჭრა,
სჭრა ფიქრები გზად მიმავალნი,
ნაზად შემკრთალნი,
ცადამზვრალნი....

...და მხოლოდ ხიდი იდგა
ირგვლივ სივრცეში,
სხვა ყველაფერი ფიქრებს გადაჰყა.