ქარი ზუზუნებს, სადაც
ნაოჭები აქვს ქოხმახს
და შენს გაცრეცილ კაბას,
და ჩემს გაცრეცილ ჩოხას
კედლის ლურსმანზე ბორგვა
შემოსჩვევიათ, თითქოს
ისევ ვავსებდეთ ოთახს,
ისევ ცოცხლები ვიყოთ.