ბევრი სათქმელი მიგროვდება ხანდახან და ვეძებ სიტყვებს.
იმდენად ბევრი ტკივილია, იმდენად ჩემი, მგონია ესმით.
    უსიტყვოდ ესმით გულის ძგერა,  ხედავენ ფიქრებს.
      ჩემში შემოსულს, დაბუდებულს, ძილისას ვურწევ
              ვურწევ და ვდუმვარ, არ გამოფხიზლდეს,
                  არ გადმოიფრქვეს და არ წალეკოს
                      თავის გზაზე საწყაულები
                      მოთმინების, გონიერების
                            ვიცი და ვდუმვარ,
                            ვდუმვარ და ველი
                              გამოდარებას.
                          ვდუმვარ და ველი
                        სიმშვიდეს სულის ,
                    ჩემი ყოფის, ცნობიერების.
        გაზაფხულამდე ვუნანავებ, არ გავაღვიძებ
      რომ გაადვილდეს ამ ტკივილის გაფერადება.
......................................................................................................
ბევრი სათქმელი მიგროვდება ხანდახან და ვეძებ სიტყვებს.