"დახურულ ტაძრის ბროლის გუმბათზე
ფიფქი სპეტაკი სევდად იდება,
რა უძიროა თვალები შენი...
ცაზე მომნათე მზეს ეღმერთება

რა უგონოა ფიქრები ჩემი
შენ ტანის თრთოლვას რომ ემონება...,
სადღაც წყვდიადში ბურუსში ღამე
მუხლმოდრეკილი მიიპარება....

რად ემალება იდუმალ ლანდებს
თვალს ანგელოზი ციფერთვალება..
უმზეო მხარეს ვარდნი ხამისა
უსულო ფიფქით დაიფარება....

ჩემი ოცნების თავშესაფარი
თითქოს ჩაძირულ მზეებს მიჰყვება....
რა უძიროა თვალები შენი....
ცაზე მოხატულ მზეს ეღმერთება..."