ახლა მოგონებად ფერფლის ქალაქები
დგანან სარკესთან და ლანდებს ისწორებენ,
ქარსაც წაუღია ყველა დანარჩენი
მათზე აჩრდილები ზღაპრებს იგონებენ.
სადღაც დაფარფატებს თოვლის ფიფქი, თეთრი
მერე აირეკლავს წყალი ქარის ქროლვას,
ვიღაც აწ გადამწვარ მოგონებას ეტრფის
სხვა კი მოგონებად აქცევს ამგვარ ტრფობას.
თავზე გადაუვლის ქალაქს მარტოობა
ღამე თავის თავსაც ვეღარ გაათენებს,
აღარც ოცნება და აღარც რეალობა
ქარსაც წაუღია ყველა დანარჩენი.
კვამლის მიტანილი ამბით იგონებენ
წარსულს-სიმწარეა მათი განაჩენი,
დგანან სარკესთან და ლანდებს ისწორებენ
ახლა მოგონებად ფერფლის ქალაქები.