სულში მოშლილი ონკანი წვეთავს.
ვყვები, და იმ, ძველ სიმღერას ვმღერი -
"რაც ხდება, და რაც არ ხდება ჩვენს თავს,
ჩვენი ბრალია სულ ყველაფერი..."

წკაპ, წკაპ, წკაპ - წკაააპ, წკააპ,
ერთ, ორ, სამ - ოოოთხ, ხუუთ, -
ამ რიტმში წვეთავს ძველი ონკანი,
ვხედავ ჩემს სხეულს, შენს წინ ფეხმორთხმულს,
და შენს უწყალო თვალებს.
- მოკალით!