ქუჩის ბოლოს ჭადრებს
გაუმართავთ ფლირტი,
თითქოს იყო გუშინ,
აქ მომეცი ფიცი.
შემოდგომის წვიმა,
ეფერება ღოლოს,
ღამე სიზმრად ვხედავ
მე იმ ფიცის ბოლოს..
გულს აქამდე შერჩა,
იმ  დღეების კვალი,
ნუთუ დღემდე დამრჩა
სიყვარულის ვალი?
დროს თავისი მოაქვს,
წლებს თავისი მიაქვს,
ქარებს გადარჩენილს,
ხშირად ვატანთ ნიავს..