კარგი თარგმანია.
ქართული და რუსული კულტურული სივრცეების გადაკვეთის მყარი ტრადიცია თანდათან უფრო ზედაპირული ხდება და ძველი ინერციით წამოსული მაღალი სურვილები  პოლიტიკურ ქაოსში იკარგება.
და მაინც, დიდი ხანია დადგა დრო, რომ რუსი პოეტების საქართველოსთან დამოკიდებულებას  მოვუხსნათ ცალმხრივი, ემპირიული აღტაცების ვუალი, რადგან მათი  ნამდვილი  ყოფნა საქართველოში საკმაოდ რთული, ფსიქოლოგიურ, შეიძლება ითქვას,  მაღალ კატეგორიებთანაა დაკავშირებული და ვიწრო ენთოგრაფიის ფარგლებს სცდება.რომ
რუსი პოეტების ჩამოსვლა საქართველოში  მხოლოდ  ეგზოტიკური სცენების ძიება არ იყო, ისინი გრძნობდნენ, რა ლიტერატურული ძალა არსებობდა საქართველოში.

ძალიან კარგი.

ჰოდა კავკასიის კედლის აქეთ რაები დაწერა?:) ბელლა, კნიაჟნა მერი, მიყვარს...

И над вершинами Кавказа
Изгнанник рая пролетал:
Под ним Казбек, как грань алмаза,
Снегами вечными сиял,
И, глубоко внизу чернея,
Как трещина, жилище змея,
Вился излучистый Дарьял.

არის რაღაც ირონიული პოეზიის მიმართ ჟამთასვლის დამოკიდებულებაში.
რაღაც, ძირითადი ნაწილი ამ ლექსისა დღემდე ცოცხალია,  კონტექსტი კი ,დაბერდა”.
სატელიტურ ხედვას კავკასიის ქედები კი არა, დღეს ჭიანჭველაც ვერაფერს დაუმალავს

მადლობა, გიო

ძალიან დროული  თარგმანია.
ჩემს  ფბ  კედელზე  გავაზიარე,
ეს  იმ ადამიანებისთვის ,ვისაც  რუსეთი ეზიზღება და ეს  იმ ადამინებისთვის  ,რომ იმ საზიზღარ  რუსეთშიც არსებობდნენ და  არსებობენ პროგრესულად  მოაზროვნე  ადამიანები,რომლებიც ასევე  შეწუხებულები იყვნენ ,,ყურებით-ყველაფრის გამგონით,,.

ზუსტად ასეთ საზოგადოებასტან არ  უნდა  გაწყდეს  ჩვენი ურთიერთობის  ჯაჭვი