ჩვენი გრძნობები შეიმოსა თეთრი სიცივით,
მარტოობისფრად შეიღება ჩვენი ამინდიც,
ვიხსენებ წარსულს უერთგულეს კარისკაცივით
ვიხსენებ, მაგრამ სამწუხაროდ ვეღარ განვიცდი.

ვიხსენებ, თუმცა გულისცემის რიტმი შენელდა
ქარმა ფიფქები მიმოფანტა ვით შენი თმები,
ვუმზერთ ერთმანეთს გარინდული, მე შენ, შენ მე და
ამ გაშიშვლებულ ხეებივით სიცივით ვთბებით.

რადგან ჩვენს შორის სიმარტოვემ დაიბინავა,
რადგან გრძნობაა დღეს უბრალოდ დანაცარები
და შენს თვალებშიც გაცილებით მეტი ყინვაა,
ვიდრე სითბოა, სიყვარული, ანდა თვალები.

ვიხსენებ წარსულს სიყვარულის ანაბეჭდებით,
ვეღარ განვიცდი,
თუმც უგრძნობმაც ერთი რამ ვიცი
თუნდ გადამთელოს ჟამთასვლებმა ნუ დაეჭვდები
ცხოვრების მერეც სამოთხეში  შენთვის დავიცდი.