ლოცვასავით ვიმეორებ შენს სახელს,
ამ ბოლო დროს მონატრება დამჩემდა,
ყოფნა, ხშირად სულ არ ყოფნის ტოლფასი,
ჩემს თავს თვითონ მივუსაჯე სასჯელად
და სურვილით - დროის სვლასაც ვებრძოლო,
დინებასაც მორჩილად ვერ მივყვები,
პასუხები კითხვებს რადგან ართულებს,
უპასუხოდ რჩება ზოგჯერ კითხვები....
ლოცვასავით ვიმეორებ შენს სახელს,
მონატრებით - უღმერთოდ და ღმერთითაც,
პასუხებმა გაართულა კითხვა-თქო,
მაგრამ მაინც.... ვიცი, ერთხელ გეტყვი და
შენც გამიგებ, ყველა ფრაზას გამიგებ,
მე კი შენგან კვლავ კერპს შევქმნი, თავიდან,
ლოცვასავით ვიმეორებ შენს სახელს,
და ამისთვის, მიზეზიც კი არ მინდა.

ლ.ო.