 | ავტორი: გიგო
ჟანრი: პოეზია
17 თებერვალი, 2017 |
ღამეში ქვა ხმაურით ეშვება.
დილის კოცონში ვარდება.
ღამეში ჩუმია ოცნება
დილით კი ხმაურობს, თხოვდება!
რა ჭირია შავი, იქ სადაც ლხინია ჯავრით,
გვიჭირს თეთრების ჩაცმა, ჯაჭვის პერანგის ასხმა!
მდელოზე ცივია ტერფი, გვითბება მხოლოდ მკერდი,
ჩამოსცრის მალე კირქვა, თავს დაგვატყდება რისხვა.
არ გვესმის შემოძახილი და არც ლოყებზე ტკაცუნი.
ცეცხლში ჩაგდებულ ქვას,არ ესმის წყლის ჭავლის ხმა.
ღამეში მესვრიან ქვას,
დღისით ჭრილობით ვარ!
თხოვნა მაქვს მხოლოდ ერთი,
ნუ გაათხოვეთ ღმერთი!
გიგო რიონელი
2 თებერვალი 2017 წელი
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
| მონაცემები არ არის |
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
