"წავუღებო ამას, სახლში ჩემს მოხუცს," -
იებს იქცევს დამჭკნარ ხელებს შორის და
იცის, ცოლს რომ ყურადღება ამგვარი,
სიხარულად მთელი დღეც კი ჰყოფნიდა....

მეორდება, ასე - ყოველდღიურად
ყვავილები - სიხარულად ცოლისთვის,
გადაითვლის ხურდებს არჩევანით და...
სხვა რაღაცა.... სხვა რაღაცა მოიცდის!

. . . დგას მომენტი გამოცვლილი როლების,
ყოფნისა და აღარ ყოფნის ნაპირზე,
და ყოველდღე, მოსართავად საფლავის,
ცოლი უკრეფს თავის მოხუცს ყვავილებს...

5.06.2017